De bachelorthesis is met ingang van 1 september 2006 een onderdeel van het afstudeerseminar. Studenten moeten voor aanvang van het afstudeerseminar in ieder geval één bachelorseminar en MCO-II hebben afgerond.

Een afstudeerseminar bestaat uit twee delen. Een collectief deel en een individueel deel. Tijdens het eerste, collectieve deel van het seminar zijn er bijeenkomsten. Studenten maken opdrachten en er wordt een thesisvoorstel geschreven dat de basis is voor de systematische literatuurstudie die in het tweede, individuele deel van het seminar wordt uitgevoerd. Het thesisvoorstel moet voldoende zijn om aan dit tweede deel te mogen beginnen. Tijdens het individuele deel van het afstudeerseminar schrijft de student de thesis en daarbij wordt van de studenten een grote zelfstandigheid verwacht. De thesis is een wetenschappelijk verslag van ongeveer twintig pagina's over het literatuuronderzoek dat door de student is uitgevoerd.

Het schrijven van een thesis, het eindpaper van het afstudeerseminar impliceert dat de kennis, inzichten, vaardigheden en attitudes die in eerdere fases van de opleiding geoefend en verworven zijn, in onderlinge samenhang toegepast worden bij het schrijven van de thesis. In algemene termen heeft de thesis de volgende leerdoelen:

Leerdoelen:    

• de vaardigheid om een analytische en kritische evaluatie uit te voeren van communicatiewetenschappelijke literatuur over het thema van het seminar;
• kennis van en inzicht in communicatiewetenschappelijke theorieën, stromingen en empirische bevindingen met betrekking tot het thema van het seminar;
• kennis van onderzoeksdesigns en de gangbare methoden en technieken blijkend uit het kritisch en verantwoord gebruik maken van gepubliceerd onderzoek op het gebied van het thema van het seminar;
• de vaardigheid een interessante probleemstelling te formuleren;
• de vaardigheid om in een helder en bondig wetenschappelijk betoog een probleemstelling te kunnen beantwoorden op basis van (literatuur)onderzoek;
• wetenschappelijke integriteit, die tot uitdrukking komt in bijvoorbeeld het besef van de eigen beperkingen en de bereidheid tot het herzien van de eigen standpunten.