Intraguildpredatie is een bijzondere vorm van omnivorie waarbij een omnivore predator zich niet alleen voedt met zijn prooi, maar ook met de voedselbron van die prooi. Dit soort interactie tussen organismen komt verrassend vaak voor, zoals in benthische ecosystemen (op of in de zeebodem), in gemeenschappen van geleedpotigen in kassen, en zowel bij zoetwater- als zoutwatervissen. Daarnaast voeden verschillende soorten intraguildpredatoren zich vaak met elkaar. Intraguildpredatie is uiterst verzwakkend voor biologische levensgemeenschappen. In de natuur is intraguildpredatie overal te vinden. Reinier Hille Ris Lambers richtte zich in zijn onderzoek op de persistentie van omnivorie door verschillende facetten van omnivorie te belichten. Hij toont aan dat vele biologische facetten van omnivore levensgemeenschappen grote invloed kunnen hebben op zowel ecologische als evolutionaire tijdschalen. Ondanks aanwijzingen dat bepaalde mechanismen de persistentie van omnivorie in benthische gemeenschappen bevorderen, concludeert Hille Ris Lambers dat de persistentie van omnivorie in levensgemeenschappen met weinig soorten erg schaars is.